"Photobook, czyli książka fotograficzna“ - prowadzenie: Rafał Milach

Już w najbliższy czwartek, 26 marca o godz. 18:00 odbędzie się spotkanie z Rafałem Milachem "Photobook, czyli książka fotograficzna“. Czekamy na Was tradycyjnie w barze Studio. GORĄCO ZAPRASZAMY!

Czym właściwie jest książka fotograficzna i czemu zawdzięcza swój sukces w ostatnim czasie? Dlaczego dzisiaj fotograf bez książki nie czuje się artystą kompletnym? Jak i czy książka fotograficzna definiuje rynek fotografii i czy jest tylko przejściową modą czy obiektem, który był zawsze gdzieś w pobliżu? Jak zmienił się rozkład sił na linii fotograf - wydawca i czy fotograf musi stać się jednoosobową instytucją? Nie obiecuję odpowiedzieć na wszystkie z tych pytań, ale warto się nad nimi wspólnie zastanowić, żeby przybliżyć się do medium jakim jest książka fotograficzna dzisiaj.

Rafał Milach
Fotograf i twórca książek. Absolwent ASP w Katowicach oraz ITF w Opawie (Republika Czeska) - obecnie wykładowca na tej uczelni. Od ponad 10 lat realizuje projekty poświęcone transformacji w krajach rosyjskojęzycznych i Europie Środkowo-Wschodniej. Efektem tej pracy są książki “The Winners” (2014), “Black Sea of Concrete” (2013) i “7 Rooms” (2011). W 2012 r. Czytelnia Sztuki opublikowała książkę “W samochodzie z R” - zapis podróży Rafała wokół Islandii z pisarzem Huldarem Breiðfjörðem. Wystawy indywidualne, m.in. w C/O Berlin i Zachęcie Narodowej Galerii Sztuki. Stypendysta MKiDN, Magnum Foundation, Fundacji World Press Photo i Europejskiej Fundacji Kultury. Laureat ważnych nagród w konkursach World Press Photo, Pictures of the Year International, Photography Book Now oraz Paris Photo/Aperture Foundation PhotoBook Awards. Współzałożyciel międzynarodowego kolektywu Sputnik Photos. Prace w kolekcjach Kyosato Museum of Photographic Arts w Japonii, Brandts i C/O Berlin. 

fot. Rafał Milach, książki z lat 2000-2014

"Krew i łzy, czyli czy fotografia wojenna może zmienić świat" - fotorelacja

Autorzy omawiani podczas spotkania: członkowie Bang Bang Club - Greg Marinovich, João Silva, Kevin Carter, Ken Oosterbroek, a także James Nachtwey, Sebastião Salgado, Eddie Adams. Piotr Andrews zaprezentował także własne fotografie.

fot. Bartek Zaborowski / Gridimages.pl

Gorąco dziękujemy za dzisiejsze spotkanie! Piotrowi Andrewsowi za przejmującą prezentację i podzielenie się z nami swoimi doświadczeniami. Wam, Kochani Miłośnicy Fotografii dziękujemy za liczne, jak zwykle, przybycie i ważną dyskusję. Może dziś nie zmieniliśmy Świata, ale na pewno poruszone kwestie wpłyną na nasze osobiste światy.

Fot.: Piotr Andrews prezentuje fotografię Grega Marinovicha

"Krew i łzy, czyli czy fotografia wojenna może zmienić świat" - zapowiedź filmowa

A oto filmowa zapowiedź spotkania "Krew i łzy, czyli czy fotografia wojenna może zmienić świat". W roli głównej: Piotr Andrews. ZAPRASZAMY w czwartek, 5 marca o godz. 18:00!

“Krew i łzy, czyli czy fotografia wojenna może zmienić świat“ - prowadzenie: Piotr Andrews

Już w najbliższy czwartek, 5 marca o godz. 18:00 odbędzie się drugie spotkanie WJF VOL. 3. Tym razem w roli głównej Piotr Andrews, temat: “Krew i łzy, czyli czy fotografia wojenna może zmienić świat“. Zapraszamy tradycyjnie do baru Studio!

Fotografia wojenna jest niesamowitą prawdziwą męską przygodą, ale nie dajcie się wprowadzić w błąd. To nie jest prosta fotografia. Składa się na nią wiele czynników oraz wiele pytań, na które musimy sobie odpowiedzieć. Bardzo ważne jest to, że musimy być odpowiedzialni za swoje życie, a także często za życie innych. Osobiście wychodzę z założenia, że żadne zdjęcie nie jest warte ludzkiego życia, w tym własnego. Czy robię zdjęcie czy pomagam? Gdzie jest granica pomiędzy byciem zwykłym paparazzi a fotografem, który chce mieć wpływ na zmianę istniejącej sytuacji poprzez informowanie opinii publicznej. To są trudne etyczne pytania, ale również bardzo istotne.

Piotr Andrews
Fotograf specjalizujący się w dokumentowaniu konfliktów zbrojnych na całym świecie. Ważne miejsce w jego pracy zajmuje też fotografia sportowa i portretowa. Urodzony w Kano w Nigerii, wychowywał się w Polsce. W wieku 19 lat wyemigrował do Kanady. Studiował fotografię na Uniwersytecie w Ottawie. Pracował dla największych światowych agencji fotograficznych: Associated Press i Reuters. Lata 2000-2013 spędził w biurze agencji Reuters w Warszawie na stanowisku głównego fotografa na Polskę. Kluczowymi jego zadaniami były jednak konflikty w Izraelu, Afganistanie, Iraku. Nominowany do Nagrody Pulitzera w 1996 roku za zdjęcia z dramatycznych wydarzeń w Sarajewie z 28 sierpnia 1995 roku (ostatnie tak krwawe zajścia w Sarajewie zakończone interwencją NATO). Fotografował także olimpiady zimowe (USA, Włochy, Kanada), letnie (Grecja, Chiny, Wielka Brytania) oraz mistrzostwa świata w piłce nożnej (Japonia, Niemcy). Laureat i juror wielu konkursów fotografii prasowej.


fot. Piotr Andrews. Prowincja Helmand, Afganistan, 2010. Ewakuacja dwóch rannych US Marines przez załogę MEDEVAC (medycznych helikopterów wojskowych). Jedno z ostatnich zdjęć wojennych autora.